มันไม่ง่ายขนาดนั้น

ใครๆอาจจะเคยคิด (รวมถึงตัวเราด้วย) ว่าการเป็นครูบาอาจารย์นี่มันสบายเสียจริงๆ
แล้วก็เลยคิดว่าที่ผลตอบแทนมันน้อยนิด (หากวันกันที่ตัวเลขในบัญชี) ก็เพราะว่ามีเวลาว่างให้มากมายเหลือคณา

แต่พอเอาเข้าจริง ตั้งแต่เริ่มสอนอย่างเป็นทางการมานี่ก็เกือบจะครบอายุหนึ่งเทอมแล้ว บอกได้เลยว่าการสอนไม่ใช่เรื่องหมูๆเลยจริงๆ

เพราะสิ่งที่คุณเห็นเวลาคุณครูไปยืนอยู่หน้าห้อง ก็เหมือนเห็นสินค้าที่วางขายอยู่บนดิสเพลย์ แต่ใครเลยจะรู้ว่ากว่าที่ดิฉันจะผ่านมาได้ถึงขนาดนี้ ต้องเจอกับอะไรมาบ้าง

สิ่งที่อยากที่สุดของการสอน คือการ “เตรียม” การสอน
มันก็คงเหมือนกับธุรกิจของคุณที่ขั้นตอนการวางแผนและการกำหนดกลยุทธ์นั้นมันช่างมหาหิน

ตามปกติ ผู้คนขนามนามว่าเราเป็นผู้ร่ำรวยอารมณ์ขัน แต่พอมายืนสอนหน้าชั้น เด็กๆกลับขนานนามว่าเราเป็นคุณครูมุกแป้ก
(อยากจะบอกว่า การทำมุกให้แป้กก็ถือเป็นศาสตร์อย่างหนึ่ง – ที่ไม่ควรเอาเป็นแบบอย่าง)

ผ่านปีใหม่แบบสากลมาแล้ว ก็ถือโอกาส (ที่ทำมาตลอด) ตั้งปณิธานว่า จะพยายามเข้ามารายงานชีวิตอย่างต่อเนื่อง

หากทำได้ก็จะพยายามเข้ามาเล่าเรื่องขำขันในห้องเรียนให้ได้อ่านกัน

อย่าคิดว่าเพราะมีเวลาว่างถึงมาทำได้
ตอนนี้ 18.47 ชั้นยังอยู่ที่มหา’ลัย

ที่ทำเพราะคิดว่า ความรู้ที่มีจะเกิดคุณค่าสูงสุดก็ต่อเมื่อมีการแบ่งปัน
และไหนๆ พระเจ้าก็ได้อนุญาตให้โลกนี้มีอินเตอร์เนต
ก็ขอเป็นหนึ่งในหลายๆคน ที่พยายามเปลี่ยนโลกไซเบอร์ให้เป็นโลกที่เปี่ยมด้วยคุณค่า

ซึ่งเช่นกัน..มันไม่ง่ายเลยจริงๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s