External Hard Drive Damaged

วันนี้ฤกษ์ดี ได้เวลาที่เราจะรวบรวมภาพถ่ายที่เก็บไว้สะเปะสะปะมาจัดกลุ่มและเซฟเก็บไว้ใน External Hard Drive 

ด้วยความที่เป็นคนชอบถ่ายภาพ แต่ไม่ค่อยชอบเลือกเก็บเฉพาะภาพที่ถ่ายออกมาแล้วดี มีประโยชน์ต่อชนรุ่นหลัง เจ้าฮาร์ดดิสก์ของเราเลยเต็มไปด้วยภาพถ่าย (ปาเข้าไปร้อยกว่ากิ๊ก) 

พอถ่ายไว้ แล้วก็เก็บ แต่ไม่ค่อยได้มีโอกาสเอามาเปิดดู ละเลียดอารมณ์เท่าไหร่ นอกจากว่าวันดีคืนดีคึกอยากจะโพสต์รูปอะไรที่เกี่ยวข้องกับช่วงเวลาในอดีต ก็จะไปหาภาพในช่วงเวลานั้นๆมาลงเว็บ

วันนี้ ตั้งใจว่าจะจัดเก็บภาพเป็นหมวดหมู่ เท่านั้น

เรามี EHDD อยู่สองอัน ไม่รู้จะมีไปทำไม แต่ก็เกือบเต็มทั้งสองอัน แต่ส่วนมากไฟล์ที่เก็บๆไว้ก็จะเป็นไฟล์ที่แม้หายไปก็ไม่เดือดร้อน ยกเว้นไฟล์รูปภาพ!

เราเคยมีประสบการณ์ชวนให้เสียน้ำตา เมื่อภาพที่เก็บไว้ต้องมีอันโดนทำลายด้วยน้ำมือเราเองไปแล้วสองสามหน หนแรก เผลอลบทั้งโฟลเดอร์ เป็นภาพเก่าๆ ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยจนถึงเริ่มทำงาน ไม่รู้เทพตนใดเข้าสิงให้คิดว่าเป็นไฟล์ที่โฟลเดอร์ที่เซฟซ้ำกัน และด้วยความที่เป็นคนนิสัยประหลาด หากจะกำจัดอะไรทิ้ง ต้องทำให้สิ้นซาก ดังนั้น เมื่อลบโฟลเดอร์นั้นไปแล้ว ก็ตามด้วยการเข้าไปจัดการเคลียร์ Recycle Bin (คนอื่นๆ เป็นเหมือนกันไหม เวลาได้ยินเสียงไฟล์ถูกลบออกจาก Recycle Bin แล้วมันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก) – กว่าจะรู้ตัวว่าทุกอย่างสูญสลายไปหมดแล้ว ก็เมื่อข้ามวันไปแล้วโน่น ตอนนั้นจำได้ว่าตกใจ มือไม้สั่นทำอะไรไม่ถูก โทรไปปรึกษาคนโน้นคนนี้ แต่สมัยนั้นเทคโนโลยีการกู้ไฟล์มันไม่ได้แพร่หลายและก้าวหน้าขนาดนี้  ภาพที่ทั้งแสกน และที่ถ่ายกล้องดิจิตอลเก็บเอาไว้ ก็มีอันอันตรธานหายไปอย่างง่ายดาย

ต้องเสียน้ำตาทั้งเสียใจ(ที่ภาพถูกลบไปหมด)และโมโห(ที่ตัวเองเป็นคนงี่เง่าได้ขนาดนี้) 

((หมายเหตุ แต่ไอ้นิสัยนี้ก็ยังเลิกไม่ได้เสียที)) 

อีกหน ก็ตอนที่เริ่มเรียนรู้ว่าเก็บไฟล์ไว้ในเครื่องไม่ได้ (เพราะไม่ปลอดภัยและสมัยนั้นโน้ตบุคก็มีสเปซมาให้ไม่มากเท่าไหร่) เลยไรท์แผ่น CD แล้วก็มาเป็น DVD เก็บไว้ แต่เพราะว่าห้องที่อยู่มันคงร้อนเกินไป และเราไม่ได้ระมัดระวัง แผ่นจึงเสียหายไปหลายแผ่น – ตอนนั้นภาพตอนเรียนปริญญาโทหายไปหลายเหตุการณ์ โชคดีที่ก่อนหน้าเคยก็อปแผ่นให้เพื่อนไว้บ้าง จึงขอแผ่นจากเพื่อนมาก็อปกลับคืน แต่ก็ไม่ได้คืนทั้งหมด

ต่อมา(คิดว่าตัวเอง)ฉลาดขึ้น ก็เลยเลือกที่จะเก็บใส่ EHDD เป็นแบ็คอัพ แล้วส่วนหนึ่งก็เซฟไว้ในเครื่อง แต่ด้วยความที่มีข้อมูลในเครื่องเยอะ หลังๆ ก็เลยลบรูปออกไปบ้าง แล้วก็ลบมากขึ้นๆ จนกลายเป็นว่าเก็บภาพไว้ใน EHDD อย่างเดียว

เพื่อป้องกันความเสี่ยง เราก็มี EHDD สองอันเลยนะ อีกอันไว้เก็บรูปและงานสำคัญๆ อีกอันไว้เก็บหนังที่ชอบ และแบ็คอัพรูปเก็บไว้บ้าง

แล้ววันนี้ พอจะเซฟไฟล์ลงใน EHDD หลักแล้ว ก็จะทำการแบ็คอัพไปที่เจ้า EHDD อีกตัว

แต่จู่ๆ เหมือนมันจะรวน เราสามารถเปิดดูไฟล์ได้ แต่ไม่สามารถทำการสำเนาได้เลย

เริ่มเครียด

โทรไปปรึกษาเพื่อน เพื่อนก็บอกว่า อาจจะมีปัญหาที่บางไฟล์ หรืออาจจะเป็นเพราะ EHDD มันมีปัญหา

ก็พยายามทำการแก้ไขกันพักใหญ่

ไฟล์ก็หายไปส่วนหนึ่ง (เป็นภาพของปี 2012) 

หลังจากกอบกู้เอกราชกันอยู่ช่วงหนึ่ง ก็ได้เวลาจัดการตรวจสอบไฟล์ แล้วก็ดูว่าภาพไหนที่ไม่ได้มีคุณค่ากับชีวิต (ประมาณทั้งเบลอทั้งเอียง) ก็จะลบๆ ออกไปบ้าง

จากที่คิดว่า จะใช้เวลาไม่นาน ตกลงว่ากลายเป็นเราที่หลงไปดื่มด่ำกับภาพถ่ายเก่าๆ สมัยยังเป็นนักเรียน (เสียงผู้อ่านถามกลับ อ่าวแล้วตอนนี้ไม่ได้เป็นนักเรียนหรือยะ) 

นึกแล้วก็ดีเหมือนกัน ที่ EHDD มันเสีย ทำให้เราได้มีโอกาสเข้าไปรีเฟรช internal soft drive หรือความทรงจำในหัวเราเอง บางภาพถ่ายกับเพื่อนที่ตอนนี้แทบจะไม่ได้คุยกันแล้ว แต่เห็นแล้วก็ทำให้ยิ้มตามภาพไปด้วย

บางครั้งชีวิตก็แบบนี้

อาจจะมีอะไรที่ปะทะเข้ามาในแต่ละวัน ทำให้ใจขุ่นมัว แต่หากมองไปยังคนละมุม คนละด้าน เราก็อาจจะได้อะไรดีๆ ที่ทำให้ชื่นใจจากเหตุเดียวกันนั้นเป็นเป็นได้

Internal Soft Drive Restored! 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s